Wednesday, December 06, 2006

Το κακό κοριτσάκι

Κάποτε ήταν ένα κοριτσάκι. Λένε πως έδειχνε κακό, σίγουρα θα ήταν κιόλας. Τέλος πάντων, οι έννοιες του καλού και του κακού, είναι τόσο μπερδεμένες και αλληλοσυμπληρούμενες, που είναι δύσκολο να τις οριοθετήσεις. Είναι και αντικειμενικές άλλωστε.
Ναι λοιπόν, το κοριτσάκι ήταν κακό. Γιατί όταν το χτυπούσαν τα άλλα παιδάκια, όχι απλώς δεν ανταπέδιδε τα χτυπήματα, αλλά έβρισκε πάντα τρόπο να ψάχνει δικαιολογίες για αυτά. Οταν ο πόνος του φαινόταν, φώναζε "εγώ φταίω". Οταν κάποιος πλήγωνε άτομα που αγαπούσε, γίνονταν αυτόματα εχθρός του. Λειτουργούσε τόσο συχνά με το συναίσθημα, που ανάγκαζε τους πάντες να του φερθούν όπως ήθελαν. Μα και πάλι, δεν έφταιγαν αυτοί, το ίδιο έφταιγε, ήταν πολύ κακό κοριτσάκι είπαμε.
Το κοριτσάκι δεν θα γίνει ποτέ καλό. Γιατί γλύφει τις πληγές του και ξανααπλώνει τα πληγωμένα του γόνατα για να τα σπάσει οικειωθελώς. Γιατί αρνείται να νοιώσει μίσος, ενώ θα ήταν κι αυτό ένα ξέσπασμα. Ο κόσμος είναι πολύ δύσκολος για τα κακά κοριτσάκια. Και φροντίζει να τους το δείχνει καθημερινά. Και δεν θα γίνει ποτέ πιο εύκολος, όσο επιμένουν να είναι τόσο κακά.
Τα κοριτσάκια αυτά δεν μεγαλώνουν ποτέ. Είναι τόση η κακία τους, που τα ατροφεί. Που μπουκώνουν από δάκρυα όπως όταν ήταν μωρά. Κι αυτά τα δάκρυα γλύφουν σαν κύματα τις γωνιές της ψυχής τους και την κατασπαράζουν. Τα κοριτσάκια αυτά απαξιούν να απαντήσουν στο άδικο, γιατί πολύ απλά θεωρούν προνόμιό της να γνωρίζουν την αδικία, δεν τα απασχολεί να την διορθώσουν κιόλας ή να τις αντιταχθούν.
Τα κοριτσάκια αυτά πονάνε πρώτα τον εαυτό τους, να δουν τις αντοχές του, ώστε αν ποτέ χρειαστεί να πονέσουν κάποιον να ξέρουν τα όριά του. Δοκιμασμένα στα δικά τους μέτρα, στο δικό τους πετσί.
Το κοριτσάκι της ιστορίας μας, χαίρεται με την κακία του, κι αυτό το κάνει ακόμα πιο κακό. Το κοριτσάκι είναι απόλυτα κακό ...με τον εαυτό του.
Δεν χρειάζεται να το καταλάβει κανένας... Δεν γράφτηκε για να το καταλάβει κανένας. Εγωιστικότατο ε? Το έχουν αυτό τα κακά κοριτσάκια....

8 comments:

eleni said...

Κοίτα να δείς που ήξερα ένα τέτοιο κοριτσάκι (ή μήπως ακόμη το ξέρω;) το οποίο την τελευταία φορά που δοκίμασε τις αντοχές του παραλίγο να χαθεί..αλλά τελικά μάλλον βρήκε τον δρόμο του.
(ούτε το σχόλιο χρειάζεται να το καταλάβει κανείς.εγωϊστικότατο έ;) τις καλημέρες μου!!!

Giorgia_is_coming_to_town said...

Σίγουρα το ξέρεις ακόμα Ελένη. Οταν γνωρίσεις ένα τέτοιο κοριτσάκι, το ξέρεις για πάντα. Ασε που είπαμε, δεν αλλάζει, οπότε δεν το μπερδεύεις εύκολα. τον δρόμο του θα τον ξαναχάσει να είσαι σίγουρη (τώρα παραήμουν εγωίστρια ε?)... Και θα τον ξαναβρεί κι έτσι θα συνεχίζει. Είναι πολύ κακό για να αλλάξει συνήθειες.

Alkyoni said...

είπα να ρθω κι εγώ μέχρι εδώ μια βόλτα...
μήπως;;;
μπα μωρέ δε νομίζω να μαι κακιά...
καλό βράδυ σου :)

dimitris_p said...

Τα κακά κοριτάκια τιμωρούνται και τα κακά αγοράκια επίσης.

Για κά8ε κακό, υπάρχει η ανάλογη τιμωρία, για κά8ε καλό η αντίστοιχη επιβράβευση. :-)

Giorgia_is_coming_to_town said...

- Οχι Αλκυόνη μου, κι εγώ πιστεύω πως δεν είσαι κακιά... Καλωσόρισες και καλές διακοπούλες :)
- Χμμ, ναι κάπως έτσι μας τα μάθαιναν στο σχολείο Μητσάκο μου, μόνο που πολλά μας έμαθαν λάθος τελικά!

eleni said...

σήμερα κάποιος μου είπε: τα καλά κορίτσια πάνε στον παράδεισο...τα κακά πάνε παντού! ;)

Marina said...

Να ξέρεις όμως όχι χωρίς "κακά κορίτσια" και κακές μάγισσες, κακούς μάγους και κακούς λύκους δεν υπάρχουν ιστορίες για να λέμε, όνειρα για να πιστεύουμε και ανθρώπους για να αγαπάμε.
Χωρίς τους υποτιθέμενους διαφορετικούς/κακούς η ζωή θα ήταν ανούσια.
Welcome to the club then

dimitris_p said...

XA8HKA...