Tuesday, January 25, 2011

Γκόλντυ!

Σε λάτρεψα από την πρώτη στιγμή που σε είδα. Δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό μου ότι θα σε αποχωριζόμουν τόσο γρήγορα. Και τί δεν περάσαμε μαζί!
Τί να πρωτοθυμηθώ?
Που σε κάρφωσε ο Δημήτρης στο σίδερο και πόνεσα λες και πληγώθηκε το δικό μου πλευρό?
Που πήγαμε στο Καυσερί, ταξίδι εξπρές μέσα στα χιόνια και ο Γιάννης πήγε να σε κάψει?
Που οδηγούσαμε στον λεωφορειόδρομο στο Βελιγράδι και ήσουν φορτωμένος σαν τρένο?
Που πήγες την Μέτζυ μας στο νοσοκομείο στην Στάρα Ζαγόρα, ξαπλωμένη στο πορτ μπαγκάζ να σφαδάζει από τον πόνο?
Που κάποιος μαλάκας έκανε λάθος και σου έβαλε λίγη βενζίνη και πεθανα από την αγωνία μου, μέχρι να πειστώ ότι δεν θα πάθεις κάτι?
Εκατόν σαράντα χιλιόμετρα μαζί, σε δυόμιση χρόνια.
Εκατόν σαράντα χιλιάδες στιγμές μαζί σου.
Μέχρι και τη μέρα που σε αφήσαμε στη Σόφια, πίστευα ότι κάτι θα γίνει και δεν θα σε αλλάξουμε. Και μέχρι και την τελευταία φορά που πέρασα έξω από την αντιπροσωπεία έψαχνα να σε δω.
Από σήμερα, έχεις καινούργιο ιδιοκτήτη. Τον τσέκαρα και μου φάνηκε καλός, να ξέρεις. Πιστεύω ότι θα σε αγαπήσει και δεν θα σε οδηγεί άγαρμπα. Προτιμούσα την Χατιτζέ βέβαια, αλλά τί να κάνουμε που πήγε κι έφαγε τα μούτρα της. Οπως και να έχει, είναι καλύτερα να σε έχει κάποιος από το να περιμένεις κλεισμένος σε ένα πάρκιν, ναι? Γιατί εσύ δεν μπορείς χωρίς χιλιόμετρα, καλό μου.
Να σου πω ακόμα ότι δεν πρόκειται να δεθώ με άλλο αυτοκίνητο, όσο με σένα. Κι ας είναι μεγαλύτερο, ακριβότερο, ό,τι θέλει ας είναι. Θα είσαι πάντα ο Γκόλντυ ΜΟΥ.
Α! Και πες στον καινούργιο, να μην σε πάει στη Σερβία.... Δεν πληρώσαμε το πρόστιμο στο Βελιγράδι.
Οποιος με πει χαζή, που γράφω γράμμα σε αυτοκίνητο, έχει απόλυτο δίκιο... γιατί δεν είχε ποτέ τον Γκόλντυ!

4 comments:

Marina said...

Μπά, δεν είσαι η μόνη χαζή που δέθηκε με ένα αυτοκίνητο, που το λάτρευε, το κανάκευε, του μιλούσε και όταν εκείνο πείσμωνε με ψου ψου το έφερνε βόλτα και στα ίσα του. Η Γκόλντυ σου μια χαρά θα είναι και στα επόμενα χέρια, μέσα της πάντως θα είναι μοναδικά δική σου.

Ex Estrella said...

Αχου, ευτυχώς λοιπόν, δεν είμαι η μόνη εκεί έξω. Δένομαι γενικά με τα αντικείμενά μου αλλά με το τουτου μου είχα δεθέι πολύ και στεναχωρήθηκα πολύ. Τώρα είναι με άλλον, ελπιζω να το αγαπήσει όσο εγώ και να το φροντίζει γιατί είναι τέλειο τουτου. Τα έβγαλα και εγώ από μέσα μου. Κουράγιο φιλενάδα.

Giorgia_is_coming_to_town said...

@Marina μου, είχα μέχρι και την τρελλή ιδέα, ότι αν δεν πουληθεί, θα πάω να τον ξαναπάρω (είπαμε, τρελλή ιδέα!). Με το που είδα το όνομα του νέου αγοραστή τον έψαξα μανιωδώς για να σιγουρευτώ που πάει. Αν του μιλούσα λέει???
@Ex Estrella, όχι δεν είσαι η μόνη. Εγώ δένομαι ακόμα και με τα μαξιλάρια μου! Να φανταστείς ότι ο Γκόλντυ τυπικά δεν ήταν το δικό μου αυτοκίνητο, ήταν του Δημήτρη. Το δικό μου όμως δεν το λάτρεψα τόσο! Κάνω κουράγιο γιατί τουλάχιστον δεν τον αγόρασε κανένας εικοσάχρονος πιτσιρικάς να τον κάνει βίδες στους λακουβιασμένους βουλγάρικους δρόμους!

Heliotypon said...

Κάποια συνμπλόγκερ έχει το ψευδώνυμο Bluesmartoulis. 'Αλλη μια ερωτική αυτοκινητοιστορία... :-)