Thursday, June 11, 2009

Βέσελο Σέλο


Χθες είχαμε φιλοξενούμενους δύο φίλους και συνεργάτες Τούρκους. Αποφασίσαμε λοιπόν, να δειπνήσουμε σε παραδοσιακό βουλγάρικο εστιατόριο με ζωντανή μουσική.
Το «Βέσελο Σέλο» μεταφράζεται ως «ευτυχισμένο χωριό» και βρίσκεται στο Πλόβντιβ. Είναι πράγματι διακοσμημένο σαν χωριό, με τα σπιτάκια του, τα μανάβικά του, τα παραδοσιακά σκεύη του. Το κρέας του, είναι ότι πιο νόστιμο κυκλοφορεί στο Πλόβντιβ και σερβίρεται σε τεράστια κομμάτια ξύλου. Τα φρέσκα μανιτάρια του έρχονται στο τραπέζι με το τηγάνι τους, κατευθείαν από την φωτιά. Και οι σαλάτες, σερβίρονται κι αυτές σε ξύλο, συνοδευόμενες απαραίτητα από τεράστιες ξύλινες κουτάλες για τις αλοιφές. Το χειμώνα, είναι πιθανό να κυκλοφορεί κι ένα μικρό αρνάκι ανάμεσα στα τραπέζια.
Πάει ένας χρόνος που δεν έτυχε να το επισκεφθούμε κι έτσι δεν είχα ιδέα ότι έχει αλλάξει το πρόγραμμά του. Μείναμε και οι τέσσερις με το «στόμα ανοιχτό», όταν βγήκαν οι πρώτοι χορευτές κρατώντας τρεις σημαίες. Ηταν η Τουρκική, η Ελληνική και η Βουλγαρική! Ούτε παραγγελία να το είχαμε κάνει!
Οι τρεις σημαίες δεν βγήκαν κατά τύχη, γιατί αυτές είχαν στο μαγαζί. Το πρόγραμμα ξεκίνησε με ελληνικά τραγούδια και χορούς , συνεχίστηκε με τουρκικά και τελείωσε με βουλγάρικα και σερβικά. Παραδοσιακές, βαλκανικές μουσικές στο φόρτε τους. Ηταν μια βραδυά που με συγκίνησε απόλυτα. Θα σας εξηγήσω το γιατί.
Οι Βούλγαροι είναι ένας λαός που έχει υποφέρει πολλά. Παρ’ όλα αυτά, πάντα ψάχνουν ευκαιρία να διασκεδάσουν. Και στην διασκέδασή τους δανείζονται ό,τι τους αρέσει από την Ελλάδα και την Τουρκία. Το δανείζονται και το αγκαλιάζουν. Είναι απίθανο να τους βλέπεις να χορεύουν χασάπικο ή ποντιακά λες κι είναι δικοί τους παραδοσιακοί χοροί. Και να προσπαθούν να τραγουδίσουν λέξεις που δεν ξέρουν.
Τόσο με τους Τούρκους, όσο και με τους Ελληνες, υπήρξαν κάποτε εχθροί. Είναι κάτι που το έχουν αφήσει πίσω τους, όπως και όλα όσα τους πόνεσαν. Οχι πως δεν υπάρχουν κι εδώ κάποιοι εθνικιστές, αλλά ο πολύς κόσμος δεν ασχολείται με κανένα ματωμένο παρελθόν. Η εδώ τουρκική μειονότητα, αποκαλείται έτσι, με το όνομα «τουρκική» κι όχι «μουσουλμανική». Γίνονται και θα γίνονται μεικτοί γάμοι, χωρίς να ενοχλεί κανέναν. Ακόμα και στις μη αμιγώς μουσουλμανικές περιοχές, τα τζαμιά συντηρούνται και λειτουργούν έστω και για ελάχιστους. Ολο και περισσότεροι νέοι, σπουδάζουν Ελληνική Φιλολογία.
Οταν τους ρωτάς για τις παλιές διαφορές μας, σου απαντούν «εμείς όλοι είμαστε Βαλκάνιοι, είμαστε ίδιοι» και σε αφήνουν άφωνο. Και πράγματι, μοιραζόμαστε λέξεις, έθιμα, συνήθειες, την κουζίνα μας, τις μουσικές μας. Κάτι που κανένα σχολείο δεν μας είπε, όταν λιβανίζαμε, τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο.
Δεν είναι τυχαίο, που ακόμα και οι Τούρκοι που βασανίστηκαν και εκδιώχθηκαν από εδώ, επί καθεστώτος, εξακολουθούν να θεωρούν την Βουλγαρία τόπο τους και να λατρεύουν τους ντόπιους.
Ωρες – ώρες σκέφτομαι πόσο δύσκολο μου ήταν, να συνηθίσω την Βουλγαρία, τον πρώτο καιρό που ήμουν εδώ. Και πόσο απλό ήταν εν τέλει, να την αγαπήσω και να μπορώ πια να την πω «πατρίδα». Με όλα τα καλά και τα άσχημά της, με όλα τα εύκολα και τα δύσκολα. Μόνο και μόνο γιατί πράγματι είναι, ένα βέσελο σέλο.

11 comments:

Klearchos said...

Georgia, πέρα από την γενική φιλελεύθερη θεώρηση ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ονομάζει τον εαυτό του όπως θέλει, το πως αποκαλούν τα κράτη τις μειονότητες τους στις περισσότερες περιπτώσεις ορίζεται από διεθνής συνθήκες. Με βάση τις συνθήκες αυτές η μειονότητα των μουσουλμάνων της Ελλάδας είναι θρησκευτική μειονότητα και όχι εθνική άρα καλά κάνουμε και τους λέμε "μουσουλμάνους" και όχι "Τούρκους", ενώ αντίθετα, για παράδειγμα, η μειονότητα των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου είναι αναγνωρισμένη ως εθνική μειονότητα και άρα επίσης καλά κάνουμε και τους λέμε Έλληνες... Αν θυμάμαι καλά η μειονότητα της Βουλγαρίας είναι εθνική, οπότε λογικά τους αποκαλούν Τούρκους, αλλά δεν το λέω με απόλυτη σιγουριά...

Giannis said...

http://www.bulgarmak.org/


Μαλάκες υπάρχουν παντού.
Απλά ο καθένας έχει μεγαλύτερη πρόσβαση στους "δικούς του".

Giorgia_is_coming_to_town said...

@Klearchos, δεν στέκομαι στο πως επίσημα ονομάζονται οι μειονότητες, (άλλωστε η μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα, συμπεριλαμβάνει και Πομάκους, πέραν από τους Τούρκους,συνεπώς δεν είναι αμιγώς τουρκική), αλλά στο πως ο κόσμος τις αντιμετωπίζει. Και αυτό που έχω δει στην Βουλγαρική Θράκη, είναι ότι ο κόσμος αντιμετωπίζει "χαλαρά" τις εθνικές διαφορές, σε σχέση με εμάς, τους Ελληνες. Δεν γνωρίζω εάν το ίδιο συνέβαινε και στην Βουλγαρική Μακεδονία. Καλημέρες.
@Μπρο μου λατρεμένε, έχω επισκεφτεί κάποιες φορές την σελίδα που αναφέρεις. Και ναι, μαλάκες υπάρχουν παντού. Εχω όμως καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι παντού διδασκόμαστε και μαθαίνουμε, αυτά που θέλουν να μάθουμε. Από εκεί και πέρα, οφείλουμε μόνοι μας να ψάξουμε και να βγάλουμε συμπεράσματα. Η ουσία είναι ότι οι ομοιότητές μας ως Βαλκάνιοι είναι μεγάλες, τόσο με τους Τούρκους όσο και με τους Βούλγαρους.

alterego said...

Δεν εχω ακουσει απο πολλους να μιλανε με καλα λογια ουτε για την Βουλγαρια αλλα ουτε και για τους Βουλγαρους. Και εμενα μου αρεσει οταν παω εκει. Ειναι ζεστοι ανθρωποι και ευγενικοι αν εξαιρεσουμε βεβαια καποιους αχρειους που κατεχουν θεση κρατικη και προσπαθουν να την εκμεταλευτουν.
Καλο απογευμα

Giorgia_is_coming_to_town said...

@Alterego, μην νομίζεις! Κι εγώ δεν έχω πει και λίγα. Και στραβά υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα. Οχι μόνο στις κρατικές θέσεις, παντού. Αλλά σε γενικές γραμμές, είναι πολύ ζεστοί άνθρωποι και πολύ δοτικοί με τους φίλους τους. Λαμβάνοντας υπόψη και τα όσα έχουν βιώσει, καταλαβαίνεις ότι κάνουν πράγματι βήματα προόδου. Νομίζω ότι όποιος τους ζει, το καταλαβαίνει κάποια στιγμή.Καλωσόρισες!

Giannis said...

Αν σκεφτούμε ότι τα σύνορά μας οριστικοποιήθηκαν(?) μόλις λίγο μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο και το ότι κατα μεγάλα διαστήματα κατέχαμε ο ένας τον άλλον (Βυζάντιο , Οθωμανική αυτοκρατορία)τότε τα κοινα στοιχεία αποκτούν και DNA.

Giorgia_is_coming_to_town said...

@Bro! Ετσι και σε ακούσει ο Χέρι-Χέρι και οι δικοί του, θα μας στείλουν σε Νταχάου!:D

yannis said...

Επειδή έχω ζήσει κι εγώ 4 χρόνια στο Plovdiv, τους έχω αγαπήσει.
Είναι σοβαροί και ευγενικοί άνθρωποι.

Giorgia_is_coming_to_town said...

@Yannis, όπως τα λες. Κι εγώ με τον καιρό τους αγάπησα. Οσο για το Πλόβντιβ, κάθε μέρα γίνεται και πιο όμορφο.

kapote-sth-bg said...

το σημαντικό είναι,
ότι οι λαοί των βαλκανίων και ο τουρκικός λαός, πολλά πολλά χρόνια έζησαν μαζί, αναμείχθηκαν και τα κοινά μας είναι περισσότερα από τις διαφορές μας.

παραδείγματα της πολιτιστικής ανάμειξης , είναι οι κοινές λέξεις στην γλώσσα μας ,οι κοινές ονομασίες στις περιοχές μας ,οι χοροί και τα τραγούδια , ο καραγκιόζης , ακόμα και τα ποντιακά ανέκδοτα.

ας γίνει κάποτε να σταματήσει η πατριδολατρεία , στο κάτω κάτω η ιστορία που διδαχτήκαμε (όλοι οι λαοί) είναι μονόπλευρη.

ας έχουμε σαν όραμα , να γίνουμε πολίτες του κόσμου αντί του μικρόκοσμου μας.

ας μας βοηθήσει η τύχη μας, να μορφωνόμαστε κάθε μέρα περισσότερο , γνωρίζοντας την αλήθεια με τα μάτια μας , ανοίγοντας το μυαλό μας λίγο παραπάνω από το σύνορα των πατρίδων και ας αντιμετωπίσουμε τους γείτονες μας όπως τους και μας αξίζει.

Giorgia_is_coming_to_town said...

Μητσάκο :*